กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 557 ลู่หลีอยู่ที่ไหน วาสนาไร้ขอบเขต!
เมื่อพู่กันเหวินชางสลายเป็นผุยผง วาสนาและพรของมันก็แผ่กระจายจากมือของลู่หลีไปทั่วฟ้าดิน
ลมและหิมะในเมืองเจียงเฉิงหายวับไปมา ราวกับฝูงตั๊กแตนหิวโหย
หอกระเรียนเหลือง
เงาร่างหลายสิบสายเร่งฝีเท้ามาแต่ไกล ยังมาไม่ทันถึงก็เดินเซไปแล้ว
พวกเขาเงยหน้ามองกระเรียนเหลืองนับไม่ถ้วนที่บินวนเต็มท้องฟ้า น้ำตาไหลไม่หยุด
“ปราชญ์จ้ง...”