กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 552 กระดานหมากฟ้าดิน พลิกคว่ำวิถีอักษร!
หิมะและลมแรงที่หวงเฮ่อ
ลู่หลีกลัวแล้ว
เขาไม่มีอารมณ์อวดดีหรือคุยโวเหมือนตอนแรกอีกต่อไป
“ฉะ...ฉันไม่อยากดูแล้ว...”
ลู่หลีดึงแขนเสื้อตัวยาวของตาเฒ่าเบา ๆ อย่างระมัดระวัง
ความกระวนกระวายใจอย่างรุนแรงผุดขึ้นในอก เขาพึมพำถาม
“ตาเฒ่า...ตกลงคุณคิดจะทำอะไรกันแน่...”
“เรากลับบ้านกันก่อนได้ไหม...”