กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 534 เพื่อนหล่านน้อย นำทางไปหอกระเรียนเหลือง!
“ไม่ใช่การเชิญ...แต่เป็นไมตรีของเมืองเจียงเฉิง เป็นมิตรภาพที่หอกระเรียนเหลืองมอบให้...”
เคอซิวเสียนส่ายหน้าแก้คำ “ถ้าเรามีไมตรีกับลู่หลี หอกระเรียนเหลืองและฝ่ายวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวเมืองเจียงเฉิงก็ไม่มีวันตกอยู่ในสภาพแบบนั้น”
“เขาจะนั่งมองพวกเราซบเซาและตกต่ำลงไปได้ยังไง?”
“ไม่มีทางหรอก...” เคอซิวเสียนถามตัวเองแล้วตอบเอง
ยอมแลกความรุ่งเรืองชั่วคราวกับความมั่นคงร้อยปี ถือเป็นการแลกเปลี่ยนที่ดี
“ท่านใกล้เกษียณแล้ว ไม่ต้องการผลงานไว้สร้างชื่อหรือไง...”