กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 500 สิงจื่อปรากฏอีกครั้ง สัญชาติต้าเซี่ย!
ไป๋จื่อเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ยามเช้าที่กำลังส่องแสงเจิดจ้า ยังขึ้นไม่ถึงกลางฟ้า
เธอเอ่ยอย่างทั้งกลืนไม่เข้าคายไม่ออกและจนปัญญาว่า
“ปักหลักที่นี่เถอะ…ดูท่าคงไปไหนไม่ได้อีกหลายวัน…”
“ได้…”
นอกจากลู่หลีที่เป็นแกนหลักแล้ว ทุกคนเชื่อฟังไป๋จื่อมากที่สุด
ฐานเพาะปลูกสมุนไพรในเขตป่ามีคนแวะเวียนมาอยู่เสมอ
มีเรือนพักที่สร้างไว้ไม่ไกล
แม้จะถูกทิ้งร้างและไม่มีคนอยู่ แต่เก็บกวาดสักหน่อยก็เหมาะแก่การตั้งค่ายที่สุดแล้ว ทั้งกันแมลงและสัตว์ร้ายได้ แถมยังกันลมหนาวได้ด้วย
ทุกคนช่วยกันกางเต็นท์ขึ้นเต็มลาน