กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 495 รายการท่องเที่ยวจังหวะสบาย ถึงที่ก็เริ่มกิน
เมื่อลงมาชั้นล่างอีกครั้ง
ลู่หลีสะพายกล่องยาเฉพาะตัวไว้บนหลัง ที่เอวยังผูกตะกร้าหญ้าที่เตรียมมาเป็นพิเศษ ดูเป็นมืออาชีพยิ่งกว่าผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์เสียอีก
“สวี่เซียน!”
ไป๋จู๋เห็นภาพแล้วก็แตะหางตา ก่อนเผลอร้องเรียกออกมา
สวมชุดขาวสะอาดผุดผ่อง อ่อนโยนดุจหยก ทั้งยังมีอุปกรณ์เก็บสมุนไพรติดเอวกับหลัง
นี่มันสวี่เซียนในตำนานอสรพิษขาวชัด ๆ
เข้าไปในป่าเมื่อไร ฉันต้องจับอสรพิษขาวให้พี่หลีสักตัว!
“พี่ลู่ ให้ผมสะพายเอง……”
จางเทารีบก้าวเข้ามาช่วยปลดสัมภาระของลู่หลี