กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442 เหนือสามัญ หญิงงามอาภัพ
“มีข่าวส่งมาเมื่อครู่...”
“มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยัน สิ่งที่ท่านลู่เล่าก็น่าจะเป็นเรื่องจริง”
เจ้าหน้าที่หน้าแผ่นศิลาจารึกอักษรได้รับข้อความแล้วเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น
เธอรู้ดีว่าเรื่องราวของลู่หลีมีความหมายอย่างไร
เรื่องราวของซีจื่อก็เป็นมรดกทางวัฒนธรรมอย่างหนึ่ง
“หญิงผู้ไม่ธรรมดา...”
“แม้จะเป็นผู้หญิง แต่ความสง่างามเป็นอิสระของเจ้าหนูนี่...”
“เรียกได้ว่าเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว”
มู่หรงป๋อทอดถอนใจหลังฟังเรื่องราวจบ ไม่น่าแปลกใจที่ลู่หลีจะติดใจเรื่องนักศึกษาหลายคนที่พูดจาไร้มารยาท