กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 440 ฟ้าหลังฝนริมทะเลสาบแจ่มใส ช่างหยิ่งผยองจริง ๆ!
ในจังหวะนั้นเอง
ชายชราสองคนเดินเคียงบ่าเคียงไหล่เข้ามาอย่างเชื่องช้า มือไพล่หลัง
ด้านหลังยังมีหญิงสาวอีกหลายคนเดินตามมา
ทุกคนเห็นคนที่มาถึงก็รีบก้มหน้า ประสานมือทักทาย
“อาจารย์จ้ง... ปรมาจารย์เซี่ย... ผู้อำนวยการสถาบันมู่หรง...”
ทั้งสามคนมีสถานะสำคัญยิ่งในวิถีอักษร
ไม่ว่าจะเป็นตระกูลวิถีอักษรหรือคนสามัญจากครอบครัวยากจน ต่างก็ไม่กล้าล่วงเกิน
การที่พวกเขาปรากฏตัวในงานประมูลบทกวีครั้งนี้
ยิ่งทำให้เหล่าบัณฑิตและสาวงามที่ได้รับข่าวตื่นเต้นกันอย่างยิ่ง