กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 416 นายเล่นสวี่เซียน แล้วใครเล่นฝ่าไห่?
ฝนห่าใหญ่เทกระหน่ำ
ท้องฟ้ากับผืนดินราวกับสลับตำแหน่งกัน
เงยหน้ามองไปไกลสุดสายตา เห็นแต่ความมืดสลัว ก้มมองใต้เท้ากลับส่องประกายราวทางช้างเผือก
อากาศไร้แบบแผนเช่นนี้พบเห็นได้จนชินในภาคใต้
ทุกคนเพิ่งกลับถึงบ้าน ฝนที่ตั้งเค้ามานานก็เริ่มตกลงมา
นอกจากซ่งมู่ชิงที่เดินหน้าบูดบึ้งเข้ามาและเปียกโชกเหมือนไก่ตกน้ำแล้ว ฝนห่าใหญ่กลับทำให้คนอื่น ๆ อารมณ์ดีขึ้นไม่น้อย
“ลู่หลี...”
“เรื่องตำนานนางพญางูขาวที่นายเล่าตอนบ่าย แพร่ไปทั่วอินเทอร์เน็ตแล้ว”
ซ่งมู่ชิงเพิ่งอาบน้ำเสร็จ