เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 414 อีกหนึ่งเดือน เทศกาลโคมไฟซีจื่อ
“คุณมีสิทธิ์เป็นตัวแทนวิถีอักษรหรือ?” ลู่หลีหยุดฝีเท้า แววรังเกียจวาบขึ้นในดวงตา “รู้ไหมว่าทำไมผมถึงไม่ชอบคุณกับพวกคุณ?”
เขากวาดสายตามองทุกคนด้วยแววตาเวทนา
รวมถึงนักเรียนจากสำนักศึกษาที่ตามมาจากชุมนุมสายสัมพันธ์อักษรด้วย
“พูดแต่วิถีอักษร พูดแต่แวดวงวรรณกรรม พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาเป็นตัวแทนรากฐานทางวัฒนธรรมที่ต้าเซี่ยสืบทอดมาถึงห้าพันปี?”
“คุณ...” หญิงชราแห่งตระกูลเซี่ยมีแววไม่อยากเชื่อในดวงตา
“คุณอะไร พวกคุณหาเรื่องอ้างชื่อมาทำทุกอย่าง ไม่ใช่พวกคุณที่ตั้งตัวเป็นปรมาจารย์ผู้เป็นที่เคารพแห่งแวดวงวรรณกรรมหรอกหรือ?”
“กล้าสาบานต่อหน้าเหล่าปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ไหมว่า ที่แย่งชิงพู่กันเหวินชางอย่างไม่เป็นธรรม ไม่ได้ทำไปเพราะเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว?”
ลู่หลีถามรัวสี่คำถาม แววเย้ยหยันฉายชัดในดวงตา
ทำตัวสูงส่ง จอมปลอม สองมาตรฐาน วางมาด...