กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 337 หนังสือบนหน้ากระดาษ หนังสือในใจ?
“หนวกหู!”
ผู้อาวุโสขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วตวาดใส่ทุกคน
พิธีเริ่มขึ้นแล้ว แต่ยังมีคนอีกมากที่ทำไม่เสร็จ
เสียงเอะอะโวยวายรบกวนสมาธิและส่งผลต่อการแสดงความสามารถของพวกเขาอย่างมาก
ลู่หลีทำเป็นไม่ได้ยิน ก้มหน้าขีดเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษ
แม้แต่ผู้อาวุโสยังอดสงสัยไม่ได้
ให้ตากหนังสือก็ต้องตากหนังสือ แล้วเขานั่งเขียนอะไรอยู่ตรงนั้น?
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป
ทุกคนสองฝั่งธารใสล้วนยืดตัวขึ้น คนที่ตากหนังสือได้มากกว่าร้อยเล่มเงยหน้าอย่างภาคภูมิ