กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 ตะวันโด่งฟ้าแล้ว ฉันมันคนมหาวิทยาลัยโม๋ต้า!
ทุกคนในหอสรรพวิจิตรพร้อมใจกันหันกลับไปมอง
กล้องของชวนอวี๋สังเกตการณ์หันตามไปทันที
สายตาของคนนับแสนจับจ้องไปยังหนุ่มน้อยหน้ากากขับภูต
“พี่ชายคนนี้แหละ กวีตรอกสายฝนก็คือเขา!”
เถ้าแก่โรงเตี๊ยมยังคงโบกไม้โบกมืออยู่บนหอสรรพวิจิตร
ศาสตราจารย์หัวซือที่เมื่อวานมีเรื่องกับลู่หลีเห็นดังนั้น ใบหน้าก็ซีดเผือดทันที เขาผลักผู้คนออกไปโดยไม่สนภาพลักษณ์แล้ววิ่งไปทางหอสรรพวิจิตร
“น้องสาวจิ้งจอกคราม การแสดงสนุก ๆ กำลังจะเริ่มแล้ว...”
อันหรานผู้สวมหน้ากากแมวน้อยขยับริมฝีปากแดงข้างสตรีจิ้งจอกคราม
คนที่อยู่ใต้หน้ากากขับภูตเป็นคนจากสถาบันวรรณศิลป์หัวซือหรือไม่