กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314 หน้าตาสะอาดสะอ้าน น่าไว้วางใจ
เรือเล็กสองลำ หนุ่มสาวสามคนที่โดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง
ลู่หลีมาอาศัยอยู่กับสองพี่น้อง
บางทีชาติกำเนิดของพวกเขาอาจคล้ายกันอยู่บ้าง หรือไม่ลู่หลีก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีกว่าสองพี่น้อง
เขาอยากช่วยทั้งคู่ด้วยวิธีของตัวเอง ช่วงแรก ๆ ที่จู่ ๆ ก็พูดว่าจะสอนอันหย่าเล่นผีผา ก็คงเพราะคิดแบบนี้
ในวันที่อากาศแจ่มใสเหนือแม่น้ำสวินหยาง เสียงชาวประมงหลายคนดังสลับกันไปมา
“นี่ ฉันว่าเสียงผีผาที่หนูบ้านอันเล่นช่วงนี้เพราะเหลือเกิน ฟังทั้งวันก็ยังไม่เบื่อ!”
“ไม่รู้สินะ? ตอนฉันไปขอปลาแห้งกับน้ำร้อน มีหนุ่มคนหนึ่งอายุห่างจากเด็กคนนั้นไม่กี่ปี กำลังสอนเธออยู่”
“คงจะติดใจสาวบ้านนั้นเข้าแล้วล่ะมั้ง……”