กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 ไม่มีใครแต่งบทฟู่ จนพูดไม่ออก!
ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง
อวี๋เจี๋ยพาคนรีบรุดมาถึง เหงื่อเม็ดเล็กบนหน้าผากทำให้ปอยผมแนบติดแก้ม เธอไม่มีเวลาสนใจภาพลักษณ์แล้ว
เดิมทีกำหนดเริ่มมหาชุมนุมต้มสุราถกวิถีอย่างเป็นทางการตอนสิบโมง
แต่ใครจะคิดว่า
คนพวกนี้จะกระตือรือร้นกันขนาดนี้ ก่อนเวลาเริ่มหนึ่งถึงสองชั่วโมงก็ล้อมหอเยว่หยางโบราณไว้ทั้งวงในและวงนอก
“ต้องขอโทษทุกคนจริง ๆ ที่ปล่อยให้รอนานขนาดนี้……”
อวี๋เจี๋ยก้มคำนับทุกคนอย่างสุดซึ้ง โดยเฉพาะกลุ่มคนตรงกลาง แต่ละคนล้วนมีชื่อเสียงสูงส่งในแวดวงของตน
หลังข่าวการจัดงานแพร่ออกไป
หัวหน้าโดยตรงของเธอกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเธอกับเจ้าหน้าที่ต้องไม่ละเลยใครเป็นอันขาด