เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297 พรสวรรค์โดยกำเนิดด้านโบราณคดี น่ากลัวถึงเพียงนี้!
นกที่ตื่นแต่เช้าเพื่อหาแมลงกินมีอยู่ทั่วไป แต่คนที่ตื่นแต่เช้ามาอ่านหนังสือไม่ได้มีบ่อยนัก
พนักงานพิพิธภัณฑ์เยว่โจวเพิ่งเปิดประตูใหญ่ ก็เห็นร่างหนุ่มคนหนึ่งเดินเอื่อย ๆ มาทางพิพิธภัณฑ์อยู่ไกล ๆ มือข้างหนึ่งถือแก้วน้ำเต้าหู้ อีกข้างถือหมั่นโถว
ด้านหลังของเขา
ทุกวันจะมีชายชราคนหนึ่งเดินตามอยู่ ทั้งสองรักษาระยะห่างกันกว่าสิบเมตรอย่างรู้ใจกัน ที่แปลกคือพวกเขาไม่เคยพูดกันเลย
“คนที่มีความรู้กว้างขวางอย่างคุณลู่ยังมาอ่านเอกสารกับพลิกตำราโบราณที่นี่ทุกวัน...”
“ไม่แปลกเลยที่เขาจะเปี่ยมด้วยพรสวรรค์ตั้งแต่อายุยังน้อย”
พนักงานฝึกงานคนหนึ่งเห็นร่างที่มาตรงเวลาติดต่อกันหลายวัน จึงพึมพำกับเพื่อนร่วมงานข้าง ๆ
“นั่นสิ คนที่เก่งกว่าเรายังขยันอยู่เลย แล้วเราจะพยายามไปทำไม...”
เห็นชัดว่าเพื่อนร่วมงานเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการอู้งานและหมดไฟ หาเหตุผลเข้าข้างตัวเองให้ได้ว่าไม่ต้องขยันก็ได้