กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 ภูเขาไกลมีสีสัน สายน้ำใกล้ไร้เสียง
วู้ฮู้
เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องดังก้องไปทั่วผิวน้ำในทะเลสาบต้งถิง
คนแบบไหนดึงดูดแฟนคลับแบบนั้น การสืบทอดวัฒนธรรมก็เป็นสิ่งที่พวกเขาภาคภูมิใจเช่นกัน
คืนนี้วิถีจิตรกรรมของต้าเซี่ยจะมีผลงานระดับปรมาจารย์เพิ่มขึ้นอีกชิ้น...
อาจารย์จ้งมองลู่หลีอยู่นาน ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า “สมควรฉลอง!”
ลู่หลีพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ สายตายังคงจับจ้องไม่ยอมละไปไหน
ภาพวาดที่หลี่เหยียนจือส่งมาใหม่อย่างต่อเนื่องมีพลังของผลงานระดับปรมาจารย์อยู่จริง หากปล่อยให้ขัดเกลาไปสักหลายเดือน ก็ต้องก้าวขึ้นเป็นผลงานระดับปรมาจารย์แน่
แต่คืนนี้ยังเร่งรีบเกินไป...