กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245 เชิญหอด้วยพู่กันและกระบี่ ข้านามหลิงจวิน!
ในสายตาของผู้คนเมืองหลัว
ท่วงทำนองดนตรีโบราณยังคงก้องวนเวียนอยู่ในหู เร้าใจและสะเทือนอารมณ์
ฟ้าใสมีเสียงฟ้าร้อง ศิลาจารึกในศาลชวีแตกร้าวตามเสียงนั้น
ยังไม่ทันที่ควันจะจางหรือจะได้สติ ก็รู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แผ่เข้ามา
“ปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ตอบรับคำเรียก ศิลาจารึกสวรรค์ประทานลงมา!...แค่ก ๆ ๆ...”
เสียงของตาเฒ่าโจวค่อย ๆ ดังขึ้น เขาตื่นเต้นจนไอหลายครั้ง
แม้ตาเฒ่าโจวจะพูดไปในทำนองเชื่อโชคลางและใช้คำกล่าวเกินจริง
แต่...
ลมแม่น้ำพัดกระหน่ำ ปลากระโจนข้ามประตูมังกร!