กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238 พลิกแพลงหลากหลาย ความจำของกล้ามเนื้อ
เมฆขาวผุดขึ้นในกระจก หมิงเยว่ทอดแสงลงหน้าแท่นบันได
ผืนน้ำในสระกลางลานสะท้อนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มีเมฆขาวลอยเป็นดอก ๆ หมิงเยว่ซึ่งแขวนอยู่ไกลบนฟากฟ้าทอดแสงลงหน้าแท่นบันไดอย่างเงียบงัน
เด็กหนุ่มพิงพื้นอยู่ข้างแท่นบันได ดื่มสุราฟังเพลง ท่ามกลางแสงจันทร์สาวงามร่ายรำอย่างอ่อนช้อย ฉากงดงามราวภาพวาด ช่างสบายใจและเป็นอิสระ
“ผิดแล้ว...เอิ๊ก...เริ่มใหม่อีกครั้ง...”
“ผิดจริงเหรอ?”
สวี่โย่วเหยียนหยุดท่วงท่าแล้วมองไปอย่างสงสัย ถ้าพูดแบบนี้เป็นครั้งคราวสักครั้งสองครั้ง เธอยังพอเข้าใจได้ แต่หมอนี่พูดแบบนี้ทุกวัน
ตกลงคิดอะไรอยู่ เธอแทบเดาไม่ออกเลย