กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 จุดเด่นของทุกสำนัก ลิ้นคมดุจระฆัง?
เงียบ!
เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก!
ทั่วหอจัดแสดงหนานกงอี่พลันตกอยู่ในความนิ่งงันชวนขัน
ชายวัยกลางคนไม่ได้จงใจกดเสียงให้เบา
แม้แต่ผู้คนที่ยืนมุงดูอยู่ด้านนอกโถงก็ยังพอได้ยิน
“ระดับชั้นครู... ระดับชั้นครูอะไร...”
ใครคนหนึ่งพึมพำถามย้ำด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
เขาเหมือนไม่ได้ยิน หรือไม่ก็ไม่กล้าเดาไปถึงเรื่องนั้น...
“อาจารย์ลู่กล่าวเองว่าเป็นระดับชั้นครูด้านดนตรีโบราณ!”