กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 182 ใจภักดีบริสุทธิ์ ฟ้าของวัยเยาว์!
ประชันกับคนรุ่นหลังนับร้อยรุ่น!
คำพูดของอาจารย์จ้งทำให้จิตใจของเขากระจ่างขึ้นทันที
ลู่หลียิ้มอย่างมีความสุข เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานและอิสระเสรี
เขากลับมาเป็นตัวเองคนเดิมในอดีต
ความโดดเดี่ยวรอบกายสลายไปจนหมดสิ้น เขากลับมามีชีวิตชีวาเจิดจ้าดังเช่นวันวาน!
“พึงรู้ไว้ว่าเมื่อเยาว์วัยใฝ่ทะยานสู่เมฆา เคยตั้งปณิธานจะเป็นหนึ่งในใต้หล้า!”
มุมปากลู่หลีมีรอยยิ้มบาง ๆ
คนรุ่นหลังนับร้อยรุ่น จะมากันทั้งฝูงก็เชิญ!
“หนึ่งในใต้หล้า...”