กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 177 ดอกไม้พันปีเบ่งบานอย่างงดงาม!
เมื่อเวลาผ่านไป ค่ำคืนก็ยิ่งลึก
เฒ่าหลี่กับผู้อาวุโสจ้งและคนอื่น ๆ ถูกส่งกลับเต็นท์ไปนานแล้ว
ในลานเหลือเพียงลู่หลี ซ่งมู่ชิง และคนหนุ่มสาวอีกไม่กี่คน
ในกลุ่มนั้นยังมีนักข่าวสาวกับจางซ่งเหวินด้วย
โดยเฉพาะนักข่าวสาว เธอยังคงเป็นคนที่คึกคักที่สุดบนยอดเขาทองคำ
เรื่องนี้ทำให้ลู่หลีชื่นชมความคิดเฉียบแหลมกับความสามารถในการสร้างแรงบันดาลใจของนักศึกษามหาวิทยาลัย
แล้วยังอดชื่นชมพลังอันล้นเหลือของเธอไม่ได้
ขอแค่ไม่ต้องอยู่ในมหาวิทยาลัย...
พวกเธอก็มักจะเป็นพวกที่อยู่ดึกที่สุดแต่ไม่รู้สึกเหนื่อย