กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 ศิษย์ยกชาคารวะ อาจารย์มอบชาให้
“อาจารย์ลู่ โปรดรับผมเป็นศิษย์ด้วย”
จู่ ๆ ไป๋หลี่เฉิงอวี้ก็ยกชาร้อนบนโต๊ะขึ้นมา คุกเข่าลงต่อหน้าลู่หลีอย่างนอบน้อม
“พี่ชายไป๋หลี่ ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้...ผมบอกแล้วว่าจะสอนเครื่องเคลือบลายครามให้พวกคุณ โดยไม่ปิดบังอะไรทั้งนั้น!”
ลู่หลีปวดหัว เดินเข้าไปพยุงแขนไป๋หลี่เฉิงอวี้
แต่อีกฝ่ายยังยืนกรานจะคุกเข่าอยู่กับพื้น
“นี่เป็นคนละเรื่องกัน ถึงผมจะตัดสินใจเพราะเครื่องเคลือบลายคราม แต่ผมไม่ได้กราบคุณเป็นอาจารย์เพราะเครื่องเคลือบลายคราม...”
พูดจบไป๋หลี่เฉิงอวี้ก็ยกถ้วยชาในมือสูงขึ้นอีกสามส่วน
การสืบทอดฝีมือช่างเรียกกันว่าอาจารย์กับศิษย์...ส่วนวิถีอักษรมักเรียกกันว่าอาจารย์กับนักเรียน