กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 มาแล้วทั้งที ดื่มสักสองอึก แต่งสักสองบท
ปีนเขาในยามเช้า
เสียงแมลงร้อง เสียงนกร้อง
หยาดน้ำค้างใสราวผลึกเกาะพราวอยู่เต็มกิ่งไม้
ผู้คนที่เก็บเต็นท์กระจายอยู่ทั่วทั้งภูเขา พอเห็นลู่หลีกับคณะก็พากันเข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้น
“อาจารย์จ้ง อาจารย์ลู่ จะไปยอดไหนกัน?”
“ยอดนั้น” ลู่หลีพยักพเยิดไปทางหนึ่งแล้วตอบ
“รบกวนทุกคนเก็บขยะใส่ถุงแล้วนำลงไปด้วย อย่าทำให้สภาพแวดล้อมในเขตท่องเที่ยวสกปรก”
“ได้เลย วางใจได้ เรื่องนี้พวกเราจัดการเอง”
หนุ่มสาวหลายคนที่ล้อมลู่หลีอยู่ตบอกยืนยัน