กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 หากฟ้าไม่ให้กำเนิดลู่หลี วิถีครัวคงมืดมิดชั่วกาลนาน!
“ของดี...รีบมานั่งเร็ว” ผู้อาวุโสจ้งรับสุรามา แล้วกวักมือให้อู๋หมิงซานนั่งตรงที่ว่างซึ่งเตรียมไว้
“ดื่มเหล้าอีกแล้วเหรอ? ตั้งวงทายผล...เทพลู่จะดื่มกี่แก้วถึงเมา!”
“ฉันก็ตั้งวงทายผลด้วย...เทพลู่จะแต่งกลอนไหม?”
“ในเมื่อพวกนายตั้งกันแล้ว ฉันก็ตั้งวงทายผลบ้าง...อาหารที่เทพลู่ทำจะถูกกินหมดไหม!”
“???”
“สองวงแรกยังพอเข้าใจได้ วงที่สามนี่เกินไปหน่อย...นี่มันวงหลอกกินเงินหรือเปล่า อาหารนี่คนกินได้จริงเหรอ?”
“นายไม่เข้าใจ...ที่กินไม่ใช่อาหาร แต่เป็นน้ำใจและมารยาทต่างหาก!”