กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89 หมอกหลอมรวมขุนเขา สายน้ำฟ้ากลืนเป็นสีเดียว
“เจ้าหนูลู่ อยากลองไหม?”
ผู้อาวุโสจ้งเลิกคิ้วถาม ราวกับคาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว
“เฮ้อ...”
ลู่หลีถอนหายใจในใจ แล้วมองคนรอบตัวกับกลุ่มผึ้งน้อยด้วยความรู้สึกผิด
มีทั้งครอบครัวหอบลูกจูงหลานมาด้วย... ฉันก็ช่วยไม่ได้
ชายชราหลายคนอายุมากแล้ว โอกาสได้ชิมปลาหางหงส์มีไม่บ่อย
ยึดถือคุณธรรมดั้งเดิมที่ให้ความสำคัญกับผู้สูงวัยและเด็ก
ต่อให้ตัวเองไม่ได้กิน ก็ต้องให้พวกคนแก่ได้ลองชิม
ยังมีอู๋หมิงซานอีก... คอยช่วยเหลืออยู่หลายวัน