กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 ทะเลสาบฮวาจิ้ง ประมูลปลาหางหงส์!
“นายกสมาคมมู่...คำอธิบายนี้ พวกคุณพอใจหรือยัง?”
ลู่หลีกวาดตามองกลุ่มคนถือไมค์ตัวจิ๋วกับมู่หย่งจื้อ แววตาเจือความเยาะเย้ยบาง ๆ
“ฉัน...” มู่หย่งจื้อกำลังจะพูด แต่คนข้างหลังดึงชายเสื้อเขาไว้ เขาจึงได้แต่กลืนคำพูดลงคออย่างไม่เต็มใจ
คนเหล่านั้นก้มหน้าเงียบด้วยสีหน้าไม่เป็นธรรมชาติ ถือเป็นการยอมรับกลาย ๆ ว่าตัวเองเสียมารยาทและหุนหันพลันแล่น
“เจ้าหนูลู่ มาช่วยพยุงฉันไปตกปลา!” ผู้อาวุโสจ้งยิ่งมองลู่หลีก็ยิ่งชื่นชม แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้น
“ได้!”
……
เดือนพฤษภาคมที่ฮวาจิ้งเป็นช่วงเหมาะแก่การชมดอกไม้
แม้จะอยู่ท่ามกลางภูเขาลึก