กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 งั้นเรียกว่าดอกท้อวัดต้าหลินดีไหม?
“ถ้าอย่างนั้น ใครจะเริ่มก่อน!”
อาจารย์จ้งหรี่ตา เอามือไพล่หลังพิงอยู่ข้างประตู
สิ้นเสียง
ทุกคนในงานต่างเงียบกริบ
รางวัลครั้งนี้มีค่ามากเกินไป
แถมยังมีเวลาสร้างสรรค์ผลงานทั้งวัน
พวกเขาจึงต้องขัดเกลาและไตร่ตรองบทกวีหรือบทความของตัวเองให้ดี
ที่มุมหนึ่ง
ลู่หลีซึ่งเงียบมาตลอด ในที่สุดก็ถอนสายตาจากดอกท้อ