กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 81 ทิวทัศน์งามดุจแดนสวรรค์นี้ แต่งกลอนสักบทไหม?
พอพูดจบ
ทุกคนต่างเพ่งสายตามาที่ลู่หลี
“ถ้านายยอมสละตำแหน่งด้วยตัวเอง...ฉันยินดีถ่ายทอดทุกสิ่งที่เรียนรู้มาตลอดชีวิตให้นาย!
รอให้นายสั่งสมประสบการณ์อีกสักหลายปี...แล้วค่อยรับตำแหน่งนี้ ถึงตอนนั้นฉันไม่มีคำคัดค้านแน่นอน!”
มู่หย่งจื้อพยายามพูดด้วยน้ำเสียงสงบ
ในสายตาเขา ลู่หลีมีความสามารถจริง
แต่ก็โดดเด่นเกินไป บุคลิกไม่อยู่นิ่ง อย่างน้อยก็ในตอนนี้
เขายังไม่มีทางสั่งสอนผู้คนทั่วหล้าได้ และยังขาดประสบการณ์ที่จะทำเช่นนั้น!
หากติดตามเขาไปฝึกฝนสักสองสามปี ถึงจะพอลองรับตำแหน่งนี้ได้