กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 แมลงฤดูร้อนไม่อาจสนทนาเรื่องน้ำแข็ง!
ในโรงแรม
หลินจื่อยวนถูกถุงน่องตาข่ายพันมือพันเท้า นอนอยู่บนเตียง
ข้างกายเธอมีลู่หลีเกาะอยู่เหมือนปลาหมึกยักษ์
“ลู่หลี ฉันจั๊กจี้… ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!”
เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ข้างหู ใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย
ส่วนลู่หลีที่ขึ้นลงภูเขาไท่ซาน
แถมไม่ได้พักผ่อนดี ๆ ตลอดวันกับหนึ่งคืน
ก็หลับเป็นตายเหมือนหมูตาย ทั้งผลักก็ไม่ขยับ เรียกก็ไม่ตื่น
จนปัญญา