กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 บทเพลงอำลาชิ้นเอกที่รวบรวมทุกแง่มุม
นครหลวง เวลา 8 โมงเช้า
เสียงเรียกขายดังมาจากตรอกถนนเก่าแก่ปนกลิ่นอาหารจาง ๆ ที่ลอยมาจากลานบ้าน ทำให้นครหลวงที่คึกคักมีบรรยากาศชีวิตประจำวันเพิ่มขึ้นอีกหน่อย
ภายในลานบ้าน
เด็กสาวหน้าตาสะอาดบริสุทธิ์นั่งถือหนังสืออยู่กลางโถง ข้างโต๊ะมีโทรศัพท์ส่งเสียงเพลงไพเราะอ่อนหวาน
“นังหนูเซวียน อ่านหนังสือแบบนี้จะมีสมาธิได้ยังไง”
ชายชราผมหงอกคนหนึ่งเดินเข้ามาจากนอกลานบ้าน สวมชุดถังจวงดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ท่าทางเหมือนเพิ่งกลับจากออกกำลังกายตอนเช้า
“เมื่อเช้าฉันบังเอิญได้ยินเพลงนี้ รู้สึกว่าน่าสนใจดี ก็เลยเปิดฟัง”
เด็กสาววางหนังสือลงแล้วบิดขี้เกียจ สายลมยามเช้าพัดเส้นผมดำบนศีรษะให้ไหวพลิ้ว เย็นสบาย
ขณะพูด