กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 ทำนองโคตรเจ๋ง เนื้อเพลงยิ่งเจ๋งกว่า!
“เชี่ย สุดยอดเกินไปแล้ว ฮ่า ๆ!”
“ฉันพูดได้แค่ว่าโคตรเจ๋ง ขอโทษที่เมื่อกี้วู่วามไป!”
“ฉันคือภูเขาไท่ซานบ้านข้าง ๆ อ๊าวอ๊าวอ๊าวอ๊าว”
ทุกคนเอาแต่ได้ยินท่อนนี้วนซ้ำอยู่ในหัว จนทำนองหายไปหมดแล้วยังรู้สึกไม่จุใจ
ในตอนนั้นเอง
ไฟทั่วทั้งงานก็ดับลงในพริบตา
ต่อจากนั้น ท่วงทำนองนุ่มนวลละเมียดละไมก็ดังขึ้นทั่วลาน แสงสปอตไลต์ดวงหนึ่งค่อย ๆ ส่องลงมายังกลางเวที
ลู่หลีนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ มือดีดกีตาร์ในอ้อมแขนเบา ๆ
หัวใจของทุกคนที่เพิ่งพลุ่งพล่านเพราะเพลง ‘ไท่ซานบ้านข้าง ๆ’ กลับสงบลงอย่างน่าประหลาด ราวกับกลัวว่าจะทำลายภาพอันงดงามนี้