ตอนที่ 169 สลายค่ายกล

ตอนที่ 169 สลายค่ายกล

คนผู้นั้นเดินไปหน้าหินสีแดงคล้ำอย่างช้า ๆ แล้วย่อตัวลง ก่อนจะล้วงเอาผงเงินละเอียดมากกำหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ แล้วโปรยไปตามพื้นเป็นครึ่งวงกลม

ผงเงินที่ร่วงหล่นบนพื้นดูราวกับโปรยละอองดาว ส่องประกายริบหรี่อยู่ในความมืด

ตอนที่เขาทำสิ่งเหล่านี้ท่าทางเชื่องช้าและละเอียดลออ ราวกับกำลังสื่อสารกับบางสิ่งอยู่

เจียงอวี่ยืนอยู่ข้างหลังเขา มองเห็นเหงื่อชุ่มไปทั่วท้ายทอยอีกฝ่าย

“เดี๋ยวผมจะนับหนึ่งถึงสาม” เขาหันหน้ามา เสียงต่ำและมั่นคงราวกับเค้นออกมาจากทรวงอก “นับหนึ่ง สองฝั่งต้องตอกตะปูเข้าไปในผนังพร้อมกัน นับสอง ชักดาบถอยหลัง เว้นพื้นที่วงนอกเอาไว้ นับสาม หันหลังแล้ววิ่งไปทางทางเข้า ห้ามหันกลับมามอง”

เจียงอวี้เอาตะปูเงินทาบไว้ที่ผนังหินฝั่งซ้าย ฝ่ามือเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ