ตอนที่ 154 กวาดล้างทั้งเมือง ไม่มีที่ให้หลบซ่อน

ตอนที่ 154 กวาดล้างทั้งเมือง ไม่มีที่ให้หลบซ่อน

เซฟเฮาส์ไม่ใหญ่มาก อากาศข้างในมีกลิ่นสนิมและน้ำยาฆ่าเชื้อผสมกันจนคลุ้ง

หลอดไฟเหนือหัวเสียไปหนึ่งหลอด อีกหลอดที่เหลือก็กระพริบติดๆ ดับๆ ราวกับจะขาดใจตายได้ทุกเมื่อ

เจียงอวี่นั่งพิงกำแพง แขนขวาได้รับการปฐมพยาบาลเรียบร้อยแล้ว

บาดแผลไม่เป็นสีดำแล้ว แต่แขนทั้งข้างยังคงชาดิ่ง ราวกับมีไอความเย็นแทรกซึมออกมาจากร่องกระดูก

เสี่ยวจ้านนั่งอยู่ข้างเขา แบนซ้ายถูกดามไว้อย่างลวกๆ ใบหน้ายังคงซีดเผือด แต่ความสดชื่นกลับคืนมาครึ่งหนึ่งแล้ว

ไฉไฉกับเหยียนเหยียนเบียดกันอยู่ในมุมห้อง กระซิบกระซาบอะไรบางอย่าง เสี่ยวอวิ้นกอดเข็มทิศขดตัวอยู่ตรงกลางพวกนาง ดวงตาแดงก่ำราวกับกระต่ายที่กำลังตื่นกลัว