กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 138 ตำหนักทมิฬล่มสลาย กวาดล้างจนสิ้นซาก
โม่เฉินยังไม่ตาย
การโจมตีครั้งสุดท้ายของเจียงอวี่เป็นการออมมือไว้
ปลายดาบเพียงแค่กรีดผ่านผิวหนังบนหน้าผากเขา ไม่ได้เอาชีวิตเขา
เสี่ยวจ้านตอนนั้นยังไม่ค่อยเข้าใจนัก บอกว่าคนแบบนี้ปล่อยไว้ก็เป็นภัย
เจียงอวี่โยนดาบหักทิ้งลงบนพื้นแล้วกล่าวว่า “ตายไปมันก็สบายเกินไปสำหรับเขา”
“ในมือเขายังมีตำแหน่งของตัวประกันเหล่านั้น ต้องปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่เพื่อเปิดปาก”
เสี่ยวจ้านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ไม่พูดอะไรอีก
โม่เฉินถูกโจวข่ายและหลิงซวงร่วมมือกันสกัดจุดชีพจร และถูกลากออกไปจากฐานเหมือนสุนัขตายตัวหนึ่ง