เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 117 ผู้ตรวจสอบใจอ่อน ลอบเปิดทาง
กว่าจะกลับถึงคฤหาสน์ริมแม่น้ำก็เกือบจะตีหนึ่งแล้ว
ฮ่าวฮ่าวหลับไปตั้งแต่อยู่บนรถ บนใบหน้ายังมีคราบน้ำตาติดอยู่
เจียงอวี่ไม่ได้รบกวนลูกพี่ลูกน้อง เขาให้จ้าวหงถูจัดการคนพาเด็กส่งกลับไปที่คฤหาสน์เก่าตระกูลจ้าวก่อน แล้วโทรหาลูกพี่ลูกน้องบอกว่าช่วยคนกลับมาได้แล้ว พรุ่งนี้เช้าจะส่งกลับไป
ลูกพี่ลูกน้องร้องไห้จนพูดไม่ออกทางโทรศัพท์ เจียงอวี่ฟังอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะวางสาย
เสี่ยวอี้ต้มน้ำร้อนไว้ล่วงหน้าแล้ว เห็นเขาเดินเข้าประตูมาก็ไม่ถามอะไรมาก ดึงเขานั่งลงบนโซฟาแล้วหยิบกล่องยาออกมาทำแผลที่แขนให้เขา
บาดแผลไม่ลึกนัก แต่รอยมีดใหม่บนแผลเก่าดูแล้วยังน่ากลัวอยู่ไม่น้อย
เสี่ยวอี้ใช้น้ำอุ่นค่อย ๆ เช็ดคราบเลือดออกจนสะอาด แล้วทายาอย่างเบามือ นิ้วมือของเธอแน่นิ่งราวกับไม่ได้เป็นคนที่อดนอนมาทั้งคืน