ตอนที่ 102 คนของฉัน ไม่มีใครพาไปได้

ตอนที่ 102 คนของฉัน ไม่มีใครพาไปได้

หลิงซวงพูดว่า “คุย” แต่ใครฟังก็ดูออกว่าเธอมิได้คิดจะคุยดี ๆ

เจียงอวี่ปกป้องพวกเธอไว้ด้านหลัง ท่าทางนี้ทำให้เธอโกรธจัดขึ้นมาทันที

ในสายตาเธอ เจ้าภาพที่เป็นเพียงมนุษย์ปุถุชน เมื่อเผชิญหน้ากับการตรวจสอบจากสำนักงานใหญ่ หากไม่ก้มหัวยอมรับผิดก็ช่างเถอะ แต่นี่กลับแสดงท่าทีปกป้องพวกพ้องออกมา

นี่ไม่ใช่การเจรจาเงื่อนไข แต่นี่คือการท้าทายอำนาจของเธอ

“เธอจะขวางอะไร” หลิงซวงหรี่ตาลงเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงด้วยการเย้ยหยันอันเบาบาง “เธอคิดว่าเธอจะปกป้องใครได้?”

สิ้นเสียงพูด ร่างกายของเธอก็เคลื่อนไหว

มิได้พุ่งเป้าไปที่เจียงอวี่ แต่เป็นเสี่ยวจ้าน

จนถึงตอนนี้เธอยังจำแววตาตอนที่เสี่ยวจ้านชักดาบใส่เธอเมื่อครู่นี้ได้

เย่อหยิ่ง และดุดัน