ตอนที่ 93 องค์กรตำหนักทมิฬ วิกฤตการณ์ที่ใหญ่กว่าเดิม

ตอนที่ 93 องค์กรตำหนักทมิฬ วิกฤตการณ์ที่ใหญ่กว่าเดิม

เจียงอวี่ถูกเสี่ยวจ้านแบกลงมาจากภูเขา

จริง ๆ เขาสามารถเดินเองได้ แต่ขาทั้งสองข้างอ่อนปวกเปียกเหมือนเส้นบะหมี่ที่ต้มจนเละ เดินไปแค่สองก้าวก็เซไปเซมา

ตอนแรกเสี่ยวจ้านยังช่วยประคองเขาไว้ แต่ภายหลังเห็นว่าเขาเชื่องช้า จึงไม่พูดพร้ำทำเพลงเหวี่ยงเขาขึ้นหลัง ใช้สองมือรองรับไว้ แล้วแบกเดินลงไปเช่นนั้น

แม้เจียงอวี่จะมีน้ำหนักกว่าร้อยชั่งห้อยอยู่บนตัวนาง แต่นางกลับดูราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ย่างก้าวทั้งมั่นคงและแผ่วเบา

เจียงอวี่ไม่เคยถูกผู้หญิงแบกมาก่อนในชีวิต ใบหน้าจึงแดงก่ำ ปากพึมพำว่า “ปล่อยฉันลงเถอะ ฉันเดินเองได้” เสี่ยวจ้านไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ทิ้งเพียงคำพูดเดียวว่า “ถ้าพูดมากอีก ฉันจะโยนนายทิ้งลงไป”