ตอนที่ 31 ทุกคนต่างพากันมาห้อมล้อม

ตอนที่ 31 ทุกคนต่างพากันมาห้อมล้อม

จางฮ่าวถือโทรศัพท์ยืนนิ่งอยู่ที่นั่น อ้าปากค้าง ในลำคอเอาแต่พึมพำคำเดิมซ้ำไปซ้ำมาว่า “เป็นไปไม่ได้… เป็นไปไม่ได้…”

เขาเกาะขอบโต๊ะยืนอยู่ครู่ใหญ่ นิ้วมือค่อย ๆ คลายออก ก่อนจะหันหลังเดินไปที่ประตู

ฝีเท้าของเขาดูไร้เรี่ยวแรงราวกับกำลังเหยียบอยู่บนปุยฝ้าย

ตอนเดินผ่านข้างตัวเจียงอวี่เขาก็หยุดชะงักไปเล็กน้อย ริมฝีปากขยับไหวแต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ก้มหน้าผลักประตูเดินออกไป

ไหล่กระแทกเข้ากับกรอบประตูเกิดเสียงดัง “ปัง” ทว่าเขากลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ก่อนจะโซเซหายลับไปที่ปลายสุดของทางเดิน

ประตูห้องส่วนตัวปิดลงเบา ๆ