ตอนที่ 10 พลังการควบคุมระดับปีศาจ

ตอนที่ 10 พลังการควบคุมระดับปีศาจ

ท่อนโซโลกีตาร์ราวกับสายใจที่ถูกดีดเบา ๆ ทุกห้องเพลงล้วนแฝงไว้ด้วยความโศกเศร้าที่ดูเหมือนผ่อนคลายและไม่ได้ตั้งใจ

จังหวะที่สอดประสานกับลมหายใจ ตรึงความคิดถึงไว้ในทุกลมหายใจเข้าออก

ยามที่เสียงร้องดังขึ้น ดนตรีคลอเคล้าผสานกับเสียงเพลง วาดภาพความเจ็บปวดอันเงียบงันขึ้นมาในใจ

ตัวเอกในภาพนั้นราวกับกำลังกระซิบแผ่วเบาว่า "ทุกลมหายใจของฉันล้วนคิดถึงเธอ"

โทนความเศร้าของเพลงทั้งเพลงจึงหยั่งรากและผลิบานในใจของทุกคนตั้งแต่บัดนั้น

เพียงแค่ท่อนเปิดนี้ของกู้ฟาน ก็ทำให้เฉินอี้ต้องเก็บความดูแคลนกลับไป