ตอนที่ 552 ทุกฝ่ายรบตะลุมบอน

บรรพชนแม่น้ำยมโลกหาวหนึ่งครั้ง เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ

“สหายเต๋าบำเพ็ญเพียรมหามรรคมิติ บางทีอาจทะลวงทะเลโลหิตได้”

เจิ้นหยวนจื่อยิ้มบาง ๆ

“ในเมื่อมีคนขัดขวาง นักพรตผู้น้อยก็นั่งมั่นอยู่ในอารามอู่จวงก็พอ”

“ยิ่งไปกว่านั้นยามนี้พบเคราะห์มาร ทะเลโลหิตของสหายเต๋าไร้ขอบเขต ที่ใดคือต้น ที่ใดคือปลายเล่า”

แม่น้ำยมโลกเมื่อได้ยินคำก็แค่นเสียงดูแคลน

การประจันหน้ากับเจิ้นหยวนจื่อของเขามีโอกาสเพียงกึ่งหนึ่ง หากว่าทั้งสองฝ่ายลงมือกำลังทั้งหมด ถูกการสังหารสูงสุดขวางไว้ก็ยังพอฟังขึ้น แต่จะให้เพียงทะเลโลหิตทำให้เขาหมดใจลงมือ นั่นแหละคือฝันไปเถอะ

เมื่อหนึ่งห้วงความคิดมาถึงตรงนี้ แม่น้ำยมโลกก็แปลงกายฉับพลัน แปรเป็นรูปร่างเยาวชน

“เจ้าจะไม่ลงมือจริง ๆ หรือ ฝั่งเสินหนงเจ้าก็ไม่คิดจะดูแลแล้วหรือ”