กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ศรีอริยเมตไตรยก้าวมุ่งไปข้างหน้าทีละก้าว จิตใจภายในก็ยิ่ง "สงบ" ขึ้นเรื่อย ๆ ความรู้สึกนี้ประหลาดมหัศจรรย์ยิ่ง ราวกับว่าเมื่อใดก็ได้สามารถละทิ้งกายเนื้อและจิตวิญญาณได้ทั้งหมด ระดับพลังอิทธิฤทธิ์ที่เคยให้ความสำคัญในยามปกติกลับกลายเป็นภาระ
มีเพียงหลุดพ้นจากภาระเหล่านี้ กรรมกลายเป็นความว่าง จึงจะไปถึงฝั่งโน้นได้
เขามองภูเขาวิญญาณที่กำลังจะไปถึง มองพระศากยมุนีในอีกมิติหนึ่ง และอดไม่ได้ที่จะถอนใจกล่าว
"สหายเต๋าไป๋หลี่มีการเตรียมพร้อมรอบด้านไว้จริง ๆ"
ในที่แจ้งก็มีต้าเผิงปีกทอง ซุนหงอคง สุโพธิ และคนอื่น ๆ ในที่ลับยังไม่รู้อีกว่ามีใคร
มหาจักรพรรดิจื่อเวยเพียงเหลือบมองแวบหนึ่ง ก็หัวเราะขึ้นทันที
"ก็แค่ฝูงชนไร้ระเบียบกลุ่มหนึ่งเท่านั้น"
ศรีอริยเมตไตรยยิ้มละไม