ตอนที่ 537 ยังเหลือสิ่งใด

ทั้งสองกระโจนตัวพรวดเดียว กระโดดเข้าสู่โลกที่ไป๋หลี่บุกเบิกขึ้นแห่งนั้น

ฟ้าดิน ณ สถานที่นี้สามารถต้านรับการต่อสู้ใดๆ ที่ต่ำกว่าระดับอู๋จี๋ได้ เพียงพอให้พวกเขาใช้พลังได้เต็มที่

ทันทีที่แตะพื้น เทียนโหยวก็ตวาดลั่นเสียงหนึ่ง สำแดงร่างเวทอันสูงสุดออกมา

ไหล่งอกสี่แขน คอยาวสามเศียร คลุมกายด้วยเกราะทอง มือถือทวนและหอก เมฆเคลื่อนตามย่างก้าว ทะเลไหลตามร่าง อำนาจเทพเกริกไกร เสียงดุจระฆังยักษ์

"สหายเต๋าเป้าซูหยา เล่าลือกันว่าอาจารย์ของเจ้าประทานสมบัติชั้นยอดคุ้มกายอย่างผ้าเมฆแสงแปดทิศให้เจ้า เอาออกมาให้ข้าเปิดหูเปิดตาหน่อยสิ"

สมบัติวิญญาณแต่กำเนิดแฝงไว้ด้วยมหามรรคา ย่อมมีพลังอันสูงสุดในตัว

บนผ้าเมฆแสงแปดทิศมีสมบัติแห่งคันหลีเจิ้นตุ้ย มีของล้ำค่าครอบคลุมสรรพสิ่ง ทั้งยังสามารถจำแลงเสาค้ำฟ้าแปดต้นค้ำฟ้าตั้งดินได้ ในยามที่ไป๋หลี่ยังต่ำต้อย เคยอาศัยสมบัตินี้ถ่วงเวลาตราพลิกฟ้าไว้ได้ ช่างเหลือเชื่ออย่างยิ่ง