เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ข่งเซวียนฟังเสียงมรรคาอันแผ่วไกลที่ถ่ายทอดลงมาจากเบื้องบนนภา พลางส่ายหน้ายิ้มๆ
“สหายเต๋าไป๋หลี่ช่างหางานดีๆ ให้ข้าเสียจริง!”
ชั่วครู่ แสงเมฆหลากสีห้าสีพลันกรีดผ่านขอบฟ้า แปรเป็นสะพานรุ้งแต่กำเนิด ก้าวคร่อมความว่างเปล่าจักรวาล หงส์ห้าสีผู้เทพศักดิ์สิทธิ์หนึ่งองค์สยายปีกโผบิน แบกรับมหามรรคห้าธาตุแต่กำเนิด ตรงเข้าสู่สวรรค์สามสิบสามชั้น
ทุกคนมองดูข่งเซวียนแล้วอดมิได้ที่จะขมวดคิ้ว
ย้อนทวนอดีต ครอบครองอนาคตนานัปการ ทะลุทะลวงสามภพ การดำรงเป็นราชันอริยะหนึ่งสมัยทำให้ความลึกล้ำแห่งการบำเพ็ญของข่งเซวียนก้าวหน้าในการบำเพ็ญขึ้นไม่น้อย
“หากสหายเต๋าเป็นจักรพรรดิสวรรค์ เราย่อมไร้วาจาจะเอ่ย แต่ข่งเซวียนอาศัยสิ่งใดกันเล่า?”
จื่อเวยเป็นรองจักรพรรดิแห่งวังสวรรค์ แต่เดิมก็คือผู้สืบทอดลำดับแรกหลังจักรพรรดิสวรรค์ดับสูญ
หากมิใช่ไป๋หลี่ เขาก็คือคนที่เหมาะสมที่สุด จะยอมให้ผู้อื่นก้าวข้ามตนไปได้อย่างไร
ไป๋หลี่ยิ้มบางๆ