เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตึก! ตึก! ตึก!
เสียงฝีเท้าดังก้องสะท้อนอยู่ภายในโถงใหญ่อันเวิ้งว้าง
สถานที่นี้ความบริสุทธิ์เงียบสงบกว่าที่ไป๋หลี่จินตนาการไว้มากนัก มีเพียงแผนภาพมรรคแปดสิบเอ็ดภาพแขวนสูงอยู่
ภายในแผนภาพมรรคคือรูปลักษณ์มรรคาเทพศักดิ์สิทธิ์สูงสุดแต่ละผืน บ้างเศียรมังกรกายมนุษย์ ศีรษะมนุษย์กายมังกร เศียรมังกรกายงู......
ไป๋หลี่อ่านจนจบทุกแผนภาพมรรค ก่อนจะเปล่งออกมาสองคำอย่างช้าๆ
"ผานกู่"
ยามฟ้าดินเพิ่งแยก หยางบริสุทธิ์เป็นฟ้า หยินขุ่นข้นเป็นดิน ผานกู่อยู่ท่ามกลางนั้น หนึ่งวันแปรเก้าครั้ง จึงมีแปดสิบเอ็ดรูปลักษณ์
ผานกู่แปรกายเป็นสรรพสิ่ง ทิ้งหนึ่งเส้นทางรอดไว้ให้สรรพสัตว์การหลุดพ้น ทั้งยังมีแปดสิบเอ็ดรูปลักษณ์ชี้นำหนทางเบื้องหน้า
หยั่งรู้จักรวาลฟ้าดิน หยั่งรู้มหามรรคผานกู่ นั่นก็คือหนทางเบื้องหน้าของกลุ่มเทพศักดิ์สิทธิ์ยามฟ้าดินเพิ่งแยก