กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หากจินหลิงต้องการครอบครองเส้นเวลาให้มากยิ่งขึ้น มุ่งสู่ความสมบูรณ์พร้อมยิ่งกว่า ย่อมต้องขจัดมรรคแปดเปื้อนที่โต้วหมู่กระทำต่อดวงดาวให้สิ้นไป
หากเปรียบมหามรรคาดวงดาวเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ครบถ้วน เศษแสงวิญญาณแต่กำเนิดมิแตกดับที่แฝงเจตจำนงของโต้วหมู่ก็คือเซลล์ที่กลายพันธุ์ ต้องขจัดออกไปทั้งหมดเท่านั้น จึงจะบรรลุระยะสมบูรณ์ได้
ทว่าโอกาสแห่งการหลุดพ้นใกล้เข้ามาแล้ว กาลเวลาไม่ทันการณ์เสียแล้ว
โต้วหมู่ใช้วิธีการเช่นนี้ถ่วงเวลาฝีเท้าของจินหลิง ขอเพียงยังมิได้บรรลุไร้ขอบเขต ทุกสิ่งก็ยังคงเป็นเรื่องที่ยากจะคาดเดา
"ช่างเถอะ ช่างเถอะ ได้มานับเป็นโชคของข้า สูญเสียไปก็นับเป็นลิขิตชะตาของข้า"
เทวีจินหลิงอดมิได้ที่จะถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง