ตอนที่ 482 ดวงดาวรบตะลุมบอน

เปลวเพลิง ช่างเป็นเปลวเพลิงที่มหึมายิ่งนัก

ทุกคนเห็นเพียงตัวตนอันสูงส่งและยิ่งใหญ่ไพศาลองค์หนึ่งกวัดแกว่งขวานยักษ์ในมือ

ในชั่วพริบตาที่คมขวานสัมผัสกับฟ้าบุพกาลหงเหมิง ก็เสียดสีจนเกิดแสงสว่างสายแรก และเปลวเพลิงสายแรก

มหามรรคห้าสิบ สวรรค์อนุมานสี่เก้า เปลวเพลิงนั้นประดุจหนึ่งเดียวที่หลบเร้นหนีไป ทำลายความหยุดนิ่ง ทำลายความเงียบงันอันตายซาก

จากไร้สู่มี จากมีสู่ไร้ จากความสมบูรณ์สู่ความไม่สมบูรณ์แล้วกลับคืนสู่ความสมบูรณ์ นี่คือกระบวนการที่หมุนวนสูงขึ้นเป็นเกลียว

ยุคบุพกาลจึงวิวัฒน์มุ่งไปยังโลกที่แท้จริงอันเป็นนิรันดร์อย่างไม่ขาดสาย สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนดุจน้ำขึ้นเรือย่อมสูงตาม จนกระทั่งยุคผานกู่ไม่จำเป็นต้องเวียนว่ายอีกต่อไป

เรื่องนี้นับว่ายากยิ่ง ท่ามกลางความเป็นไปได้อันไร้ขอบเขตไร้ประมาณ อาจมีเพียงเส้นทางเดียวเท่านั้นที่สามารถบรรลุได้จริง