ตอนที่ 478 บทนำแห่งการชิงมรรคา

ไท่ซ่างเห็นเจ้าลัทธิทงเทียนรุดมาถึงก็อดขมวดคิ้วมิได้

"โฮ่วถู่กลับมิได้ขัดขวางไว้เจ้าไว้รึ"

อเวจีเป็นถิ่นของวิถีปฐพี บัดนี้ระบบเทพแห่งอเวจีได้บรรลุระยะสมบูรณ์แล้ว พละกำลังของโฮ่วถู่ย่อมพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างมิต้องสงสัย

ด้วยนิสัยของนาง เมื่อถูกคนมาปิดล้อมถึงประตู ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ตอบโต้กลับไป

แม้จะไม่อาจเอาชนะทงเทียนได้ แต่การถ่วงเวลาเขาไว้ชั่วครู่ย่อมยังทำได้

เหตุใดทงเทียนจึงมาได้รวดเร็วถึงเพียงนี้?

เจ้าลัทธิทงเทียนยิ้มแสยะ สี่กระบี่ลอยล่องอยู่ทั่วร่าง วาระสิ้นสุดและวาสนาแห่งเคราะห์อันไร้สิ้นสุดซัดสาดกวาดม้วนเข้าใส่ไท่ซ่าง

หลักธรรมนับไม่ถ้วนพังทลาย เงามายาของบรรพาจารย์ส่วนที่เหลือถูกโค่นลงสู่แดนโลกีย์ทีละร่าง ตกอยู่ในลิขิตเคราะห์ล้ำลึก

"ผู้ยิ่งใหญ่แห่งอเวจีผู้นั้นไม่ได้ลงมือเลยแม้แต่น้อย"