เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตี้ทิงหมอบอยู่เบื้องล่าง เอียงหูตั้งใจฟัง สิ่งที่สดับฟังคือความเคลื่อนไหวสงบนิ่ง ทั้งยังเป็นกรรมและโชคชะตา
ชั่วพริบตา พลังอิทธิฤทธิ์ก็เคลื่อนผ่านขุนเขาสายน้ำและบ้านเมือง ถ้ำสวรรค์ดินแดนผาสุก และกลางใจของสรรพสัตว์
เส้นด้ายกรรมอันไร้รูปลักษณ์ไร้ลักษณะถักทอเป็นตาข่าย รวบรวมโลกมหาพันนับไม่ถ้วนไว้ภายใน
จอมสวรรค์ถอนบาปที่หวนกลับไปประจำการคุ้มกันนรกเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ สุ้มเสียงทะลุผ่านธรรมธาตุ ก้องกังวานอยู่เพียงข้างหูของตี้ทิง
“พอได้แล้ว ท่าทีทำไว้ครบถ้วนแล้ว หากยังฟังต่อไป เกรงว่าจะไม่งามนัก”
ตี้ทิงพลันเข้าใจโดยไม่ต้องเอ่ย เงยหน้าขึ้นกล่าวต่อพระกษิติครรภ์ว่า
“แม้นสามารถแยกแยะจริงเท็จความดีความชั่วได้ แต่ไม่อาจเปิดโปงต่อหน้า ทั้งไม่อาจเป็นแรงหนุนในการจับกุม”
พระราชันกษิติครรภ์แสร้งทำเป็นไม่รู้แล้วเอ่ยถามว่า
“ถึงเพียงนี้ควรทำประการใดเล่า?”