ตอนที่ 472 สองจิตถือกำเนิด

ไป๋หลี่หัวเราะหึ ๆ

“สหายเต๋า เยว่โป๋เป็นดาวมาร เดิมทีก็สอดคล้องกับวาสนามรรคมารอยู่แล้ว นักพรตผู้น้อยนี่กำลังช่วยเจ้าอยู่นะ!”

เนิ่นนาน ทางฝั่งนั้นก็มิได้ส่งเสียงใดออกมาอีกเลย

ทุกคนต่างมีสีหน้าแตกต่างกันไปพลางมองไปยังไป๋หลี่

คนที่เปล่งเสียงเมื่อครู่ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเป็นบรรพชนมารหรือไม่ก็มารปาปิมา

แม้จะรู้ว่าไป๋หลี่มีที่ยืนแห่งหนึ่งในมรรคมาร แต่ดูจากบัดนี้แล้ว ฐานะดูจะสูงส่งเกินไปหน่อยแล้วกระมัง

อะไรกัน บรรพชนมารคิดจะเชิญเขาเข้าครองมรรคมารจริง ๆ หรือ หรือว่าจะเป็นร่างจำแลงที่แยกออกมาเข้าครองมรรคมาร?

ดูจะมักง่ายเกินไปหน่อยแล้วกระมัง!

ไป๋หลี่ประคองบัวดำดอกนั้นพลางมองสือจีแล้วกล่าวอย่างจริงจัง

“บัดนี้ยังคงเป็นยุคที่ยังดำรงอยู่ จิตใจผู้คนมุ่งสู่เบื้องบน มรรคมารเป็นที่รังเกียจของผู้คน”