ตอนที่ 468 ไท่ซ่างช่วยเด็ก

ภายในตำหนักแปดทัศนียภาพ ดาวหมาป่าเขาคุยโบกพัดในมืออย่างเชื่องช้าไร้ชีวิตชีวา เหม่อมองเตาแปดทิศด้วยใจที่ลอยล่อง

เปลวเพลิงในเตาลุกโชน ประหนึ่งกำลังหลอมหล่อจักรวาลมหาพันอยู่ภายใน

ฟ้าดินคือเตา ธรรมชาติรังสรรค์ดุจช่าง หยินหยางคือถ่าน สรรพสิ่งคือทองแดง

ไท่ซ่างคือบรรพชนแห่งมรรคโอสถ เคยรวบรวมการสร้างสรรค์แห่งฟ้าดิน หลอมโอสถทองเก้าวัฏขึ้นมาหนึ่งเตา ในวันที่โอสถสำเร็จ แสงเมฆหลากสีสาดส่องหมื่นจั้ง ฟ้าบุพกาลสั่นสะเทือน มหามรรคดังกึกก้อง นั่นมิใช่เพียงโอสถ หากแต่เป็นมรรคา เป็นหนึ่งองค์มรรคผลที่มีชีวิต ไท่อี่แห่งมรรคโอสถ

กาลเวลาหมื่นยุคสมัย สายน้ำยาวอันเชี่ยวกราก มีเพียงโอสถเก้าวัฏเตานั้นเตาเดียว