ตอนที่ 458 สี่ดาวเศษ

หม่าอวิ๋นมองมารสามพิษที่กำลังเผชิญหน้าคุมเชิงกับตนพลางแค่นเสียงหึ

“คิดจะให้ข้ารับเคราะห์ ก็ต้องดูว่าพวกเจ้ามีฝีมือถึงขั้นนั้นหรือไม่!”

ลูกประคำโครงกระดูกขาวตรงหน้าอกถูกโยนออกไป เบ่งบานประกายแสงขาวเยียบเย็น พิกลพิการแต่กลับเทพศักดิ์สิทธิ์ เสียงสวดมนต์ที่ดังก้องในความว่างเปล่ามิได้คล้ายคลึงกับจิตเมตตาและเจตจำนงโพธิของเหล่าพระโพธิสัตว์หรือพุทธะองค์อื่นในพุทธศาสนาแม้แต่น้อย หากแต่เป็นพละกำลังอันกร้าวกราดและบีบบังคับ

แท่นบัวหล่อจากกระดูกขาว สีแดงฉานผลักดันให้เกิดขึ้นการสรณะ

สวีเจี่ยเห็นสภาพนั้นก็อดขมวดคิ้วมิได้

ท่านอาจารย์ของตนเคยกล่าวไว้ว่า เจ้าหม่าอวิ๋นผู้นี้หลังจากเข้าสู่พุทธศาสนาก็บำเพ็ญวิถีวัชรยาน จัดเป็นผู้บำเพ็ญโบราณ

ไม่ว่าจะเป็นขุมอำนาจใด การสั่งสมดั้งเดิมย่อมมีบางสิ่งที่เปิดเผยต่อแสงสว่างมิได้